گاهی این جمله از نیاز واقعی به محبت نمیآید؛ از ترس قدیمیِ کافی نبودن میآید.
وقتی طرحواره نقص و شرم فعال میشود، ذهن فرد محبت را اندازهگیری میکند، نه احساس کردن آن را. هر تأخیر، هر خستگی یا هر مشغلهای ممکن است این پیام را در ذهن او زنده کند که: «من به اندازه کافی مهم نیستم.»
به همین دلیل، درخواست محبت گاهی به شکل گله، سرزنش یا مطالبه بیان میشود.
جالب است بدانید جان گاتمن در پژوهشهای خود نشان داد زوجهایی که نیازهای خود را بهجای انتقاد، بهصورت آسیبپذیر و صادقانه بیان میکنند، رضایت و پایداری بیشتری در رابطه دارند.
تمرین امروز
دفعه بعد که خواستید بگویید:
«تو به من کم توجهی میکنی.»
چند ثانیه مکث کنید و جمله را اینگونه بازنویسی کنید:
«این روزها دلتنگ ارتباط بیشتری با تو هستم و دوست دارم زمان بیشتری را کنار هم بگذرانیم.»
این تغییر کوچک، از سرزنش به بیان نیاز، میتواند فضای رابطه را از دفاع و تنش به سمت همدلی و نزدیکی هدایت کند.
رابطه شما به توجه بیشتر نیاز دارد یا به شناخت الگوهای پنهان؟
اگر گفتوگوهای شما بارها به گله، فاصله، قهر یا احساس «دیدهنشدن» ختم میشود، در زوجدرمانی میتوانید نیازهای عاطفی خود را بدون سرزنش بیان کنید و راههای سالمتری برای شنیدن و نزدیکشدن به یکدیگر بیاموزید.
در کارگاه آموزشی طرحوارهها نیز یاد میگیرید چگونه زخمهای قدیمی، باور «من کافی نیستم» و الگوهای تکراری کودکی، روابط امروز شما را هدایت میکنند.
برای رزرو جلسه زوجدرمانی یا ثبتنام در کارگاه طرحوارهها با دکتر سوفیا گنجی اقدام کنید؛ رابطه سالم از شناخت خود و گفتوگوی آگاهانه آغاز میشود.
